Whiplash

Sluit player

De laatste versie van Microsoft Silverlight is niet geïnstalleerd of staat uit. Download de laatste versie hier of controleer via voorkeuren of silverlight als internet plug-in aan staat voor deze website.

Google Chrome ondersteunt vanaf versie 39 geen Microsoft Silverlight meer op Mac.
We raden aan om Safari of Firefox te gebruiken om film te kijken.

Om films te kijken in Firefox is versie 47 of hoger nodig.
We raden je aan om Firefox te updaten.

Om deze film te kijken moet widevine support aan staan.
Klik boven in de browser op ‘DRM inschakelen’ of ga naar about:addons om de widevine Content Module in te schakelen en ververs de pagina.

Om deze film te kijken moet widevine support aan staan.
Ga naar chrome://plugins om de widevine Content Module in te schakelen en ververs de pagina.

Google Chrome ondersteunt vanaf versie 42 geen Microsoft Silverlight meer.
Gebruik Internet Explorer of Firefox om film te kijken.

Google Chrome ondersteunt vanaf versie 42 geen Microsoft Silverlight meer.
Gebruik Internet Explorer of Firefox om film te kijken of download de
Pathé Thuis app in de Windows Store.

Het is niet mogelijk om films af te spelen in Microsoft Edge. Gebruik Google Chrome of download de Pathé Thuis App in de Windows Store.

Het is niet mogelijk om films af te spelen in Microsoft Internet Explorer. Gebruik Google Chrome of download de Pathé Thuis App in de Windows Store.

Synopsis

Andrew is vastberaden de beste drummer van zijn conservatorium te worden. Muziekdocent Fletcher ontdekt de ambitieuze drummer en onder invloed van de tiranieke Fletcher wordt Andrews streven naar perfectie een onoverkomelijke obsessie.

Beoordeel deze film:
Je rating is opgeslagen
Log in om review te plaatsen
Rob Coenen

Whiplash

Gisteravond tikte ik een stukje op mijn laptop over de meest recente film van Alejandro González Iñárritu, namelijk Birdman: Or (The Unexpected Virtue of Ignorance). Ik besprak in mijn recensie (die overigens hier te lezen is) over het feit dat de spanning van de personages duidelijk aanwezig was, dat karakters zich moesten bewijzen op het toneel en dat de film een goede portie drums had. Indirect kwam ik dan ook op het idee om de volgende film te bespreken: ‘Whiplash’, ook één van de films die je gezien MOET hebben in 2014. Ik zal even vooraan beginnen voor de mensen die mijn verhaal niet helemaal volgen. De film vertelt het verhaal van Andrew (Miles Teller, bij de meeste jongeren bekend van zijn rol in de film Project X), een veelbelovende 19-jarige drummer die studeert aan een conservatorium in Manhattan. Andrew droomt ervan om de top te bereiken met activiteiten die hij doet in het dagelijkse leven, een van die activiteiten is drummen. Andrew wordt tijdens de repetities van zijn groep uit de klas gehaald door de beruchte dirigent Terence Fletcher (J.K. Simmons), met daarop de vraag of hij graag in de schoolband van dienbenoemde te spelen. Miles stemt in met dit voorstel, wat we vervolgens krijgen is 107 minuten spanning en sensatie. De film brengt gedurende deze 107 minuten training, talent, hartstocht, trots en doorzettingsvermogen in beeld. We maken voorzichtig kennis, met de op het eerste gezicht aardig ogende, dirigent Terence Fletcher, maar al snel blijkt deze indruk verkeerd te zijn. Fletcher scheldt er op los en streeft naar perfectie. Je ziet het angst in de ogen van de studenten. Het is de docent die er niet voor terugdeinst om een klap uit te delen op het moment dat iemand niet naar behoren speelt en ook het bijna ‘’onthoofden’’ van de studenten behoort bij deze docent (achter het laatst genoemde zit een verhaal, maar hier mag de kijker zelf achter komen). Het is niet voor niets dat Simmons de Oscar voor ‘beste mannelijke bijrol’ heeft gewonnen. Je voelt de angst van de studenten en verplaatst je in de film. Het camerawerk is rustig, en de omgevingen voelen klam aan. Dit komt de setting van de film ten goede. Je krijgt direct een heel beklemmend gevoel op het moment dat ze weer in het oefenlokaal van Fletcher zitten. Verder zet Miles Teller (een acteur waar ik niet per definitie een fan van ben) een prima acteerprestatie neer. De film bouwt gedeeltelijk op naar de immense eindscène waar ik zometeen nog even kort op terug kom. De film voelt in feite dus precies aan als een muziekstuk, ritmisch opbouwend. Het is prachtig om het doorzettingsvermogen van het personage Miles te zien, tot bloedend aan toe zien we hem dagen, nachten door oefenen. Ondertussen krijgen we genoeg inkijk in het hoofdpersonage, de film geeft echter weinig informatie prijs over dirigent Fletcher, dit is een bewuste keuze geweest van de regisseur. De film probeert het ‘strenge’ imago van Fletcher te behouden, het is niet voor niets dat bepaalde scènes (die overigens wel op internet te vinden zijn) uit de film zijn geknipt. De regisseur wil dat we zo weinig mogelijk binding krijgen met het personage Fletcher. Ondertussen bouwt de achtergrond van Miles zich wel op, we krijgen een kijkje in zijn leven en naar de reden waarom Miles streeft naar perfectie, verder krijgen we (een beetje cliché) natuurlijk nog een relatie met een meisje te zien in de film. Deze zijlijn in de film voelt samen met een andere scène (die ik niet kan verklappen in deze recensie, maar het gaat om de autoscène) weliswaar cliché aan, maar het stoort op geen enkel moment. De rode lijn in het verhaal blijft in iedere scène aanwezig en wijkt op geen enkel moment in de film daar teveel vanaf. Inmiddels zijn we ongeveer 75 minuten verder sinds het begin van de film, de soundtrack van de film verraad het eigenlijk al, maar we werken toe naar de grande finale. De soundtrack van de film is overigens super, samen met het ritmische camerawerk wordt het verhaal nog nét even spannender dan dat het al was. En dan … in het laatste kwartier van de film brengt de regisseur alle kernpunten van zijn film samen. De tweestrijd van docent naar student wordt prachtig in beeld gebracht en de scène duurt voort en voort. De credits rollen over het scherm en ik kan niet anders concluderen dat J.K. Simmons hier waarschijnlijk zijn beste rol ooit neer heeft gezet. Het ritme van deze film is uptempo, in rap tempo bouwen we (samen met de dynamische soundtrack) op naar het hoogtepunt. Levenslessen en doelstellingen van beide heren voeren de boventoon van de film. Het resultaat wat regisseur Chazelle neerzet is bijzonder waardig voor een 2e speelfilm. De regisseur geeft je 107 minuten lang een adrenaline rush die waarschijnlijk nog enkele uren na de film voortduurt. Kortom, ga ook deze film zien!

Whiplash online kijken
Jaar
2014
Duur
103 minuten
Genre
Drama
Arthouse
Pathé publiek
Taal
Engels
Ondertitels
Nederlands
  Huur Koop
SD